سلام به تمامی دوستان خوبم و کسایی که همیشه به ما لطف دارن

جا داره که اینجا به خاطر اینکه دیر بروز شدیم عذر بخوام ....

این بار اومدم با یک غزل زیبا از استاد عزیزم فاطمه نجاتی ... منتظر نظراتتون هستم!!

 

 

چه دنیای سردیست، وقتی تو با من نباشی        زمین گوی زردیست، وقتی تو با من نباشی

دلم زیر آوار نامردمی ها شکست ...                  تمام وجودم چه دردیست، وقتی تو با من نباشی

نفس میکشم در هوای مه آلود یادت،                 هوا خاک و گردیست، وقتی تو با من نباشی

شبی که همه دست در دست، یارند و دلخوش    چه تلخ و چه نامردیست، وقتی تو با من نباشی

تمام دل جمعه ها را به نامت مزین نوشتم          چه تزیین کمرنگ و زردیست، وقتی تو با من نباشی