روز شاعر رابه همه شاعران فرخنده باد می گوییم

 

با فرخنده باد این روز به همه شاعران ونو شاعران و ... ۳ سوال را مطرح می کنیم:

۱-به نظر شما اینکه الان می گویند تعداد شاعران از تعداد خوانندگان شعر بیشتر است

حقیقت دارد اگر دارد چرا؟

۲-آیا شعر هم مثل سایر هنرها به سمت شخصی شدن می رود؟

۲-به نظر شما اینکه می گویند به همه نباید گفت شاعر وتقدس و تعصب نسبت به کلمه

"شاعر" صحیح است یا خیر؟

---------------------------------------------------------------------------------

نظر یار همیشگی انجمن فرهاد خان ابراهیم پور ازدبی در مورد این موضوع:

 
به نظر من اینکه میگویند تعداد شاعران از تعداد خوانندگان شعر بیشتر است غلو ونشان دهنده این است که شعر نزد یک عده ای اگر مد نباشد حدااقل بازار گرمی وادای شاعر ی در اوردن است .الان سه روز از طرح این سوالتون میگذره طی این سه روز حتی یک نفر از این شاعران وبلاگ ومنطقه نیامده در این وبلاگ که محل طرح شعر شاعران وقطعه های ادبی است کامنت بگذارند ونظری بدهند وضع اوز ومخاطبان وبلاگ که این است وضع کشور هم مشخص است نه شاعری که شاعر باشند متاسفانه زیاد نیست اما مطرح شدنشان زیاد است چون امکانات انترنتی و گسترش وسایل ارتباط جمعی باعث شده که هر کسی علاق وسلیقه ای در شعر دارد یا از جای دیگری هم اورده است وارد این فضا شوند وحجم شعر بالاتر برود اینکه به نسبت گذشته شاعر بیشتری داریم شکی در ان نیست
در رابطه با سوال دوم شما که ای شعر هم مثل سایر هنر ها به سمت شخصی شدن می رود کمی کلی گویی است چون در باره هر هنری قبلا دلایل انرا باید روشن کنیم اما اینکه قطعیتی در شعر وشاعر امروز ی نیست باید قدری به مقوله ژست مدرنی در این عرصه نگاه کنیم که تا اندازه ای میتواند جواب بعضی از سوالات ما باشد
در باره سوال سوم شاعر خوب شاعر است چه دیگران به او بگویند چه نگویند ومن معتقد به هیچ تقدسی برای هیچ شاعری نیستم یا شاعری خود بزرگ است ومورد احترام یا فاقد این بزرگی واحترام وتوجه است همین
انتظار اقای بحرانی ومطمئنا دلسوزان شعر این است که حداقل شاعران نسبت به این سوالات عکس العملی داشته باشند

شبانه :یک هفته زودتر

حتی تصورش هم سخته این پنجشنبه عروسی دعوت باشید و به شما خبر بدهند عروسی که لغو شده

هیچی باید به مراسم عزا بروید اون هم عزای داماد...

متاسفانه باخبر شدیم یکی از اهالی شهر اوز به نام عبدالله فروزش 22ساله در اثر تصادف دلخراشی فوت

شده اند این فاجعه را به منیره فروزش و عادل دادگر اعضای انجمن ادبی تسلیت عرض می کنیم واین شعر

شبانه از احمد شاملو راتقدیم به ایشان می کنیم.


در نيست

راه نيست

شب نيست

ماه نيست

نه روز و

نه آفتاب،

ما

بيرون زمان

ايستاده ايم

با دشنه ي تلخي

در گُرده هاي مان.

هيچ کس

با هيچ کس

سخن نمي گويد

که خاموشي

به هزار زبان

در سخن است.

در مرده گان خويش

نظر مي بنديم

با طرح خنده ئي،

و نوبت خود را انتظار مي کشيم

بي هيچ

خنده ئي!

---------------------------------------------------------

توضیح: یک جمله کلیشه ای:امیدواریم که ورودی شهر اوز اصلاح شود تا شاهد این چننین اتفاقاتی نباشیم

البته بازهم پس از یک مرگ ....به قول محسن نامجو: " شاید که آینده"

شعری محلی از فروغ هاشمی

چدام وپی پتی لیبون برامو

گوتایت ماه شودی آمسادیامو

صبا عیدچون توپا موخیز

حبشی واسیم از گپتیامو

شعری منتشر نشده از یار همیشگی انجمن فرهاد ابراهیم پور(محمودا)

توضیح: این شعر از جمله شعر های منتشر نشده جناب ابراهیم پور است

که با لطفی که نسبت به وبلاگ انجمن داشته اندبرای ما ارسال کرده اند

از ایشان وهمه دوستانی که با وبلاگ انجمن ادبی تائب (که در جهت اعتلای

هرچه بیشتر شعر وادبیات شهر وکشور کار میکند) همکاری می کنند کمال تشکر

را داریم به امید روزی که همه در کشور خودمان دور هم جمع باشیم.

==============================================

من هم انم

ای که داری با هیاهو نسبتی                کم کن از الام ما کن همتی

همتی تا از دو دنیا وارهم                   سوی دنیای تو ایم  تا عدم

در عدم هستی من مانند توست         من خودم راباز جویم از نخست

این نخستین پیله گاه هستی است       تار وپودی در تنید هستی است

تار ما رفتار ما گفتار ماست             پود ما افکار ما انگار ماست

بی که پودی بی که بودی راست این   راز این تخم یقین را باز بین

باز بین خود شدن یعنی که  من       دارم این واکاوی از احوال تن

تن چه رنجور وچه شادش تن بود      فکر باید تا که تن موطن بود

انکه بی موطن زید در جان خویش  خویش رنجوری بزاید باز بیش

همتی کن همنفس ای هم قدم                  تا رسانیم به معنی عدم

سعی ما نی در جهنم پایدار            نی سوی جنت شدن دل بی قرار

نی سوی هر کعبه ای دل بسته ام    نی از این عاشق شدنها خسته ام

تو همانندخودت باش وبمان           همچو این خاک وزمین واسمان

بی نقاب وبی حجاب بی ترس وبیم   یعنی انسان خود طبیب است وحکیم

گر که میخواهی کنی تو زندگی         دور باش از بندگی در زندگی

سعی ما این دم همین دم ادمی ست  بود وباشش شادکامی خرمی ست

                من هم انم تو هم انی ما هم ان       جز زیبایی وکوچک در جهان




فرهاد ابراهیم پور (محمودا ) - دبی – 17اگوست 2010

شعری از شاعر پرشور اوزی

ای زاده ی عشق کنار توچقدر رویائی است

این زمزمه ی نام توازدور پر از شیدائی است

سخت است که از تو من نگویم هرچند...

آسانی گفتن از تو هم رسوائی است

در گردی ماه شب تورا می دیدم

تو غافل ازاین دل که چرا دریائی است

کاش لحظه  نومیدی مرا می خواندی

آهنگ صدایت که بسان لالائی است

    

                                                                 زینب باغی

کارهای قبلی زینب باغی در این وبلاگ:

شعر1

شعر 2

شعر 3

شعر4           

یکی از شعرهای محلی خوانده شده در شب شعر محلی از شکوفه زارع

                                    عاقبت 4 تا زنی

چِ خَشُد كه هر مردي 4 زنَشُد     مردِ اَصُبْح تا شُو تِي كَپ خُنَشُد

                         هر بَچيْ جَيْ يكي 4 تا نَنَشُد

اِنْ خداش گُتْ ، بِكِني 4 تا زِنهَ              اَسه مرد حلالهِ اُشْنيسِّ  خُنَه

هر زني  از يَه دياري مَتَهُو                       يكي چَشْ مَسُّ و جُهُو عِينِ اَهُو

يكي چُنْ دُونَه يِ نار سرخ و سفيد                اِنْ زِنُو مُو شِ دَرارُم رُزِ عيد

يكيشُو اَ قُومُ و خِيش يكي غريب                     كِه نِبُم از دو جَهت مُو بي نَصيب

يكي از خنج مَتَهُو يكي اَ لار                  يكي از اوز يكيشَم از گِلار

هر يكي تِ خونَه يَك كَري شَكِه                  يكي پُختُو پَز و آشپزي شَكِه
ادامه نوشته

شب شعر محلی راهی  برای زنده نگه داشتن زبا ن مادری

ساعت ۲۳ پنج شنبه شب 4 شهریور 1389  شب شعرمحلی در محل دانشگاه پیام نور اوز

برگزار شد. این مراسم که البته قرار بود ساعت ۱۰شروع شود به همت میرزینل امیری نژاد

و هدایت نامی وبا همکاری بعضی از اعضای انجمن ادبی تائب اوز و دوستان عصر اوز  وبه

مناسبت حضور زبان شناس ومحقق ارجمند اوزی" عنایت الله نامور " که از دبی تشریف

 آورده بودندبه پا شده بود.

مجری برنامه فروغ هاشمی شاعر مطرح شهر اوز بودکه درابتدای برنامه به احترام حضار

 غیر اوزی زبان اندکی فارسی صحبت کردند اما بعد کل مراسم به زبان شیرین اوزی بود.

شاعرانی که شعر خواندند بدین ترتیب بودند:

۱-رئوف خضری از بندرعباس: ۲تا شعر محلی در وصف رمضان واوز خواندند.

۲-کبری هاشمی از اوز: یک شعر فارسی درمورد خدا خواندند.

۳-عنایت الله نامور از دبی : درابتدا توضیحی درباره وبلاگ تخصصی زبان لارستانی(گپ و لپ) 

که مدیرو نویسنده شان خودشان هستند دادند وازهمه ادب دوستان خواستند که به شعر

 وداستان های خودرا که به زبان محلی باشد را به آدرس http://gapolap.blogfa.com/ برایشان

بفرستند. سپس یک شعر فارسی و یک غزل اوزی خواندند.

۴-منیره فروزش از انجمن ادبی اوز: یک شعر فارسی خواندند.

۵-ماه منیر پیشداد از لار: یک شعر محلی دروصف رمضان خواندند.

۶- مژگان حسینی از انجمن ادبی تائب اوز: یک شعر فارسی خواندند.

۷- خانم زارع از انجمن ادبی خنج: یک شعر طنز محلی خواندند.

۸- میرزینل امیری نژاد از بندر عباس: ابتدا یک شعر از سیلوانا سلمانپور شاعر مطرح

اوزی که ساکن دبی هستند خواندند وبعد یک شعر محلی در مورد رمضان.

۹- خانم زارع از خنج دوباره به روی سن آمدند و دوشعر دیگر محلی در قالب طنز خواندند

 که بسیار از آن استقبال شد.

۱۰-در پایان عنایت الله نامور باذکر این جمله از علی محمد حق شناس که: "زبانی که شاعر

 ندارد محکوم به فناست " از همه شاعران ونویسندگان منطقه خواستند تا این زبان را زنده

نگه دارند و سپس داستان "داش آکل " صادق هدایت را که خودشان به گویش اوزی برگردانده

 بودند را خواندند واز همه خواستند که این کار را ادامه دهندوداستان های دیگر را ترجمه کنند .

در این مراسم جای چند نفر واقعا خالی بود از جمله فرهاد ابراهیم پور و سیلوانا سلمانپور و

منصور فقیهی نژاد.

مراسم در ساعت ۱۲:۱۵ با پذیرای از مهمانان پایان یافت. 

احتمالا تا فردا برخی از شعر هایی که در این مراسم خوانده شد دریک پست دیگر خواهیم

گذاشت.