جلسه شنبه 25آبانماه 1387

دوش با اهل دلی گویا جکایت کرده ای

درحکایت گویا از من شکایت کرده ای

گفته ای باشد حقیقت:"عار من اشعار تو"

عیب گفتاردریت با درایت کرده ای

نیست چون عرض حسن ;ای وای بر حال ضعیف

گر صحیح است این حدیث وتوروایت کرده ای

خود که باشم من که آری برزبان نام مرا

ای سرت گردم که لطف بی نهایت کرده ای

از حضیض فرش بردستی مرادراوج عرش

کس چه داند با من احسان;تا چه غایت کرده ای

لیکن ازروی بزرگی خرده برخردان مگیر

در عنا مفکن مرا;چون بس عنایت کرده ای

هر کجا بد صوفیی;از صف صافی مشربان

کار او را زان کف کافی کفایت کرده ای

"کلکم راع" خود آخر خوانده ای,از در مران

هر رعیت راکزاول;خودرعایت کرده ای

حامی خامی تایب باش;یکبارش مسوز

کز حمیت دم به دم;اوراحمایت کرده ای

تایب اوزی

--------------------------------------------------------------

" آقا"

درکافه دل جزجگر هم دارند؟

درلیست ببین چشمک تر هم دارند؟

آقا بنویس با گلاسه غم را

زیرش بنویس دردسر هم دارند؟

فروغ هاشمی

-----------------------------------------------------------

هی آقا

می بایست انتخاب کنی

جاده دو شاخه شده است

ودستهای انتظار من

در سمت دیگرت گل داده اند

و تو

راننده هزاران دره و دشت

باز هم می رانی

وبازهم...

خواستم بگویم

فرصت اگر داشتی

قدری نگاه کن

آنجا قله ایست که با تمام قله های دیگر دنیا

                                                 فرق دارد

رزیتا ایزدی

---------------------------------------------------------

سرکوچه آدم می کارند

من

به دنبال قطره ای آب

برای آدمها

به دنبال

گلی که این آدم بروید

و

گلی که این آدم برویاند...

امین بحرانی

 

جلسه شنبه 18آبانماه1387

ما آنیم که اینیم

تو هرجه هستی بیا تا به بینیم

"تایب اوزی"

 ================================

به انتهای خویش

وابتدای ابتذال این سخن

نگفته های سر به مهر

وگفته های رسته از میان

                                 خرمن سکوت

رهایی از رها شدن

پرازتلاطم وسکون

وعزلت واسارت منیت درون

درون این حباب شیشه ای

شبیه هیچ وهم

وردشدن

از نمام قرمزها و آبی ها

میان دستهای التماس این همه

                               علامت سوال

وانفجاری بی صدا

شکستن وگذشتن از خطوط

خط تمام ابتدا و انتهای خویش

برای تو شدن

                                                                                                                        رزیتا ایزدی

===============================

"سیزیا خاکستری"

درنگاهت ترس می بینم

ترس از خیره شدن,

                             دیدن.

دوست می دارم من آری

                               دوست می دارم;

زیرکانه سرکشم درچشم زیبایت;

تا بدانم که درون چشمهای تو چه رنگم؟

سبز ,همچون بودن این تک واژه برتر,

یا به رنگ مرگ و بی روحی

                                   به رنگ سرد خاکستر

محد خواجوی(فریاد)

=======================================

یک متر وشصت و چهار قد نمی شود

                                                        وقتی که قد عمر شما صد نمی شود

آنوقت بچه بودی سنت نمی رسید

                                                        آخر  یکی  نبود بگوید  نمی شود

یا می کنی جهاد و خدا می کند قبول

                                                       یا می شوی شهید خدا بد نمی شود

فرقی نمی کند که تو هستی کلاس چند

                                                     جایی که دست لطف خدا رد نمی شود

از فکر اینکه کاش تو بودم گریستم

                                                     آدم دگر حسود به این حد نمی شود

مهدی بهرامپور

=======================================

نیستم

مشتق من هم نیست

الگوریتم ولگاریتم و ماکسیمم

نه, چرک کف پای مینیمم هم نیستم

م+ن  

نه نیستم

چگونه باشم اگر اینها

جذر من را بگذراند

"نه" باشد

امین بحرانی

 

جلسه امروز 11آبانماه 1387

زچشمانت دلم خونین جگرشد

به جانم˛تیرمژگان کارگرشد

به کوه دردباشد˛منزل من

زکویت چون که تایب در سفر شد

تایب اوزی

 -----------------------------------------------------------

 بیمارهم که بشوم

چه باک داری

ازچشمهایم همان طور افتاده ای

که از ساعتم

اخبارهم هی گزارش شعرهایم را عقب می اندازد

دستت از شعرهایم کوناه بشود!

اخبار نمی داند

بندر شانه هایش را داده

تاگریه مرا درآورد

رگ هایم دیگر نمی زنند

به دریا بگو مرا ببوسد.

مژگان حسینی

----------------------------------------------------------------------

دردزمانه

ازدست زمان اینک جانها به فغان آمد

دلهاهمه پرنفرت اندوه چنان آمد

خسته شدم ازجوراین عالم ناعادل

نفرت شده سرتاسرتاعشق به جان آمد

کینه به دل است اینک دل جای کدورتها

کم لطفی یاران را تیری زکمان آمد

برگونه ی دل گریه ازدردبود لبریز

یاران مددی باید چون غم به زبان آمد

ای کاش که دلها را جایی زمحبت بود

این دردهاو مصیبتها ازریشه به جان آمد

یارب چوغزلهایم داده به دلم تسکین

چون غصه مرا اینک آن سر نهان آمد

باشد همه اشعارم سودای غم یاران

فریاد به دل مانده تا هردو جهان آمد

 راحله هرمی

--------------------------------------------------------

هیس

ساکت

گوینده می گوید:"به گیرنده های خود دست نزنید˛اشکال از مرکز است"

سه دهه صدای گوینده

هیس

ساکت

گوینده می گوید:"به مرکز نه دست بزینید ونه حرف بزنید˛اشکال از گیرنده های شماست"....

امین بحرانی

 

 

 

 

 

تاریخچه انجمن

انجمن ادبی (شعر و داستان)اوز از سال 75 شروع به فعالیت کرد . اولین مکانی که در آن انجمن برگزار شد کانون فرهنگی تربیتی اوز با مربیگری آقای عندلیب بود. درکانون بیشتر دانش آموزان دبیرستانی (دخترها) شعر و داستان کارمی کردند وخوشبختانه الان این دانش آموزان دیروز شاعران خوب وبرگزیده در اوز و منطقه لارستان هستند.انجمن ادبی پس از آنکه درکتابخانه عمومی فعالیت خود را دنبال کرد و اعضای زیادی نیز داشت. پس انجمن در خانه فرهنگ اوز فعالیت خود را ادامه داد تا به امروز که وعده دیدار اعضای علاقه مند به ادبیات روز های شنبه است. این انجمن فعالترین انجمن در اوز به حساب می آید. شب شعرهای مختلف (به مناسبت وبی مناسبت)، ارتباط با انجمن شعر های مجاور ، دعوت از اساتید مجرب ، برگزاری اولین نمایشگاه شعر در منطقه لارستان از نتایج کار انجمن می باشد. انجمن ادبی تائب (اوزی) با داشتن اعضای فعال در زمینه شعر وداستان یکی از افتخارات شهر کوچک اوز است. هر چند در بخش داستان کم فعالیت است ولی همت بچه های علاقه مند و عزیزان پشتیبان این مشکل را حل خواهند کرد .