انگشتها را یکی یکی می شمردیم تا سهم سخاوت را جمع کنیم . گاهی بدیها کسر می شد و خوبیها در جمع ها  اوج می گرفت.

هربار که نگاهمان می کردی هزار شعر غزل می شد و نبض محبت می تپید ، به اندازه همان 2 تای بچگی دوستت داشتیم ولی این محبت تو بود که از ضرب 10 هم سبقت می گرقت . بهار ،تابستان، پاییز ،زمستان ...برک های تقویم ورق می خورد و تو صبورانه گریز زمان رادراین چهار فصل صمیمانه معنا می کردی ، با تو آب آبی تر بود و باران زیبا تر ، شاید آن روزها لبخند هم عشق بود و تو عاشق بودی.

سال ها کم نبود ، سال هایی که باتو سپری شد وروزهایی که استمرار دوست داشتن را در دلمان قاب کرد و پشت پلک های شوق به ودیعه ماند. شوق قصه های نگفته وراز های ناشناخته ...

همیشه آخر سال که می رسد می ترسیدیم از اینکه سال بعد چه کسی با ما خواهد بود و بر سر پچ پج های یواشکی ما چه خواهد گذشت و این دغدغه های سال های بعد و بعد می شد ... اما هرسالی که می گذشت دل کندنمان سخت تر بود . چقدر زود تمام شد و چقدر زود تعبیر بغض هایمان دلتنگی امروز و فرداها شد  دلتنگی کلاس ، درس ، همکلاسی ، نیمکت و تخته سیاه شاید هم گچی که در دستان تو جای می گرفت تا سرنوشت هرکدام از مارا رقم بزند.

این روزها شاید یکی دکتر باشد یکی مهندس ،یکی شاعر ، یکی نویسنده ، یکی خانه دار و یکی کارمند ولی همه وهمه آنهایی هستند که گچ مکتب تو مقنعه ها و پیرهنشان را خاکی می کرد و بی خیال طوفان آرامش دنیا چشم در چشمانت می دوخت . ای معلم بزرگ دوستت داریم بیشتر از الفبای بچگی و شیرین تر از درس آب (روزت مبارک)

                                                                       فروغ هاشمی

 -----------------------------------------------------

دستان همه معلم هایم را می بوسم و  روز معلم را به همه آنها تبریک می گویم ...

                                                                                                   فروغ هاشمی

------------------------------------------------------

روز معلم و روز کارگر فرخنده باد به امید رسیدگی به این دو قشر مهم  ولی محروم جامعه ...

                                                                               امین بحرانی از طرف تمام اعضا

-----------------------------------------------------

اگر شما هم در مورد این دوروز نظریا خاطره ای دارید اضافه کنید ...