شکستم قلب دنیا را نفهمیدم خطا کردم

مرا دیدی و خندیدی به من گفتی چراکردم؟

شبی درزیر بارانت نشستم رو به تنهایی

برای فرصتی دیگر به درگاهت دعا کردم

تورا خواندم زعمق جان  زعمق ریشه های دل

زهر کس غیر چشمانت دل خودرا جدا کردم

دلم سوی تو پر می زد تمام هستیم گم شد

تمام عشق دنیارا زعشق تو رها کردم

مرا با کوله باری غم تو رفتی...نه...نمی دانم

نشستم خسته وتنها وبااین غصه تا کردم

                                                     مریم رحمانی(۵/۸/۱۳۸۸)