آخرین برگ
درپریشانی شب ، خسته وتنها می رفت
قایقی داشت ویک بقچه که می زدآرام...
خویش رادردل طوفانی دریا می رفت
جزهمین دفتر شعری که کسی خوب نخواند
بادلی خسته به مهمانی فردا می رفت
هرچه می خواست که یک تحفه زچشمش ببرد
همه تا مرز ولی شاید واما می رفت
پازلی داشت که در حرکت هرمهره آن
اشک در چشم ، پی حل معما می رفت
نقطه چین ، نقطه وویرگول وپرانتزها را
باعصایی پرازپاسخ آیا می رفت
آخرین برگ امیدش که به پایان آمد
بی خیال از همه مردم دنیا می رفت
روی دستان خزان ، تنگ غروبی دلگیر
یعنی آن شاعر دلداده ، کجا ها می رفت
فاطمه نجاتی
کارهای قبلی فاطمه نجاتی در این وبلاگ:
درود به همه ادب دوستان